„Małe kroki do…” Początkowy entuzjazm słabnie, niespodziewane przeszkody wybijają nas z obranej ścieżki, nierzadko powodując frustrację i brak wiary we własne siły. Jeśli te emocje nie są Ci obce – nie jesteś w tym sama. Garść informacji o tym, jak działa nasz mózg pomoże we wprowadzeniu wymarzonych zmian w życiu.

Małe kroki do – Status quo jest najlepszy?

Mózg nie lubi zmian. Jak przekonują neurobiolodzy, pierwotne części mózgu są nastawione na stałość. Zmiany (nawet te na lepsze) oznaczają stres, potencjalne zagrożenie, stąd bierze się opór przed nową dietą czy zwiększeniem aktywności fizycznej. Najlepszą metodą, aby obejść ten obronny mechanizm, jest działanie małymi krokami. Dr Robert Maurer w książce „Filozofia Kaizen. Jak mały krok może zmienić twoje życie” przekonuje, że najbardziej skuteczne zmiany zaczynają się od drobiazgów, tak niepozornych, jak tylko się da. Nie warto od razu planować udziału w maratonie, lepiej skupić się na kilku minutach regularnego ruchu, np. maszerując podczas jednej przerwy na reklamę.

Małe kroki do
Gerd Altmann/Pixabay

Błogosławiona rutyna

Ponad 40% naszych codziennych czynności jest podyktowane nawykami. Działają one na zasadzie pętli: wyzwalacz – zwyczaj – nagroda i są zapisywane w nieświadomych strukturach mózgu. Są one niezbędne do normalnego funkcjonowania, dzięki nim np. nie musimy się uczyć od nowa jazdy autem wsiadając każdego ranka do samochodu.

Jednak mózg nie segreguje nawyków na dobre i złe – równie mocno zapisuje przepis na codzienne mycie zębów, jak i wieczory przy telewizorze z miseczką chipsów. Zachowanie powtarzane dostatecznie wiele razy staje się w końcu zautomatyzowaną czynnością, czymś całkowicie dla nas naturalnym.

Małe kroki do wielkich zmian

Czy da się coś z tym zrobić, by wprowadzić w życiu korzystne zmiany? Owszem – możemy nadpisać w mózgu nowe nawyki, np. by wyzwalacz w postaci przerwy na lunch prowadził do zjedzenia sałatki zamiast hamburgera.

Niech każdy wybór zdrowego lunchu wiąże się z przyjemnością – np. telefonem do kogoś bliskiego na zakończenie przerwy obiadowej albo wyobrażaniem sobie siebie jako zdrowej, szczuplejszej, pełnej wigoru osoby. Konieczne jest także antycypowanie nagrody – trzeba pielęgnować w sobie pragnienie powtórzenia danej czynności, by przekształciła się ona w nowy nawyk.

Polecamy również
UDOSTĘPNIJ
Skip to content